جاهای دیدنی قزوین

جاهای دیدنی قزوین : قزوین مرکز استان قزوین می باشد که به پایتخت خوشنویسی ایران معروف است که از جمله خوشنویسان خط فارسی می توان به میرعماد قزوینی اشاره کرد.قزوین متعلق به دوران ساسانیان است که به دستور شاپور رونق یافت که در دوران حکومت صفویان، به مدت ۵۷ سال پایتخت کشور بود و به همین دلیل داری اماکن و موزه‌های تاریخی بسیاری می‌باشد.از جمله آثار کهن و باستانی گوناگون قزوین می توان به کاروان‌سرای سعدالسلطنه، میمون قلعه، حمام قجر، آب انبار سردار، پیغمبریه، کاخ چهل‌ستون، امامزاده حسین، خیابان سپه (اولین خیابان ایران) اشاره کرد. قزوین در گلوگاه ارتباطی استان‌های شمالی و غربی کشور قرار دارد اگر قصد مسافرت در ایام تابستان دارید قزوین میتواند مقصد عالی باشه علاوه بر مکان های دیدنی و زیبا داری آب و هوای عالی و مطبوع می باشد.

جاهای دیدنی قزوین
جاهای دیدنی قزوین

مقالات بیشتر بخوانید :

لوکس ترین هتل های اصفهان را بشناسید!

هتل های ارزان و خوب اصفهان کدامند؟

هتل‌ های شیک و لوکس تبریز را بشناسید

هتل‌ های شیک و لوکس تبریز را بشناسید

حقایق و دانستنی های جالب درباره رشت

 

بازار قزوین

در جابه جایی انجام شده طی ۹ قرن، مسجد جامع قزوین، به طور کامل از بافت بازار جدا شده است

مجموعه‌ی بازار قزوین یکی از اماکن دیدنی تاریخی شهر قزوین است که در زمان پایتختی این شهر در دوران صفویان ساخته شده است. در دوران قاجار نیز این بازار را توسعه دادند و چندین کاروانسرا، سرا و تیمچه به آن اضافه شد. در طول ۹ قرن، در این بازار یک جابه جایی جنوب به شمال اتفاق افتاد که در آن مسجد جامع قزوین از بافت بازار کلا جدا شد. از بخش‌های به جا مانده از بازار قزوین، می‌توان به قیصریه‌ی قزوین اشاره کرد که طاق‌های آجری و ارتفاع بسیار زیاد دارد. بازار قزوین ۴ در دارد که یکی به تیمچه‌ی سرباز، دیگری به تیمچه‌ی سرپوشیده، در شرقی به سرای وزیر و در دیگر به چهارسوق کوچکی باز می‌شود.

مطالب بیشتر بخوانید
جاهای دیدنی سنندج

از مهم‌ترین بخش‌های این بازار می‌توان به مسجدالنبی، سرای سعدالسلطنه، سرای وزیر، سرای حاج رضا، سرای رضوی، سرای خوش‌نویسان، تیمچه‌ی سرباز، تیمچه‌ی سرپوشیده، تیمچه‌ی سید کاظم، تیمچه‌ی حاج محمدتقی، سرای شاه، سرای نقدعلی، سرای حاج محمدباقر، سرای دالان دراز، سرای ضراب‌خانه، سرای نگار‌السلطنه، سرای بهشتی، بازار قیصریه، گرمابه‌ی سعدیه، گرمابه‌ی رضوی و حیاط قهرمانی اشاره کرد. این اثر تاریخی در ۵ دی‌ماه ۱۳۵۶ با شماره‌ی ۱۰۲۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

آشنایی با دیدنی‌های قزوین - بخش دوم
جاهای دیدنی قزوین

 

مسجد النبی

مسجدالنبی قزوین در ضلع جنوبی خیابان امام خمینی، در راستای بازار قزوین قرار دارد و هنوز هم نماز جماعت و نماز جمعه در آن برگزار می‌شود. با این حال گردشگران هم می‌توانند از آن بازدید کنند. این مسجد نیز مانند مسجد جامع قزوین، شبستانی دارد که محل تجمع مردم است. مساحت مسجدالنبی حدود ۱۴ هزار متر مربع است و صحن‌ها و شبستان‌های گسترده‌ای دارد و معماری آن در نوع خود منحصر به فرد است. این مسجد در زمان قاجار و به دستور فتحعلی‌شاه در محوطه‌ی وزیر یا همان چال وزیر ساخته شد که از موقوفات آقا جمال وزیر بود.

این مسجد سه ورودی (شمال، شرقی و غربی) دارد که هریک دارای سردر باشکوهی است. سردر شمالی با کاشی‌های میناکاری و اسلوبی زینت داده شده و کتیبه‌ی آن از کاشی لاجوردی به خط نستعلیق است. در کتیبه‌های ایوان‌های شرقی و غربی، سوره مبارکه‌ی «عم یتسائلون عن النبا العظیم» و در کتیبه‌های ایوان‌های شمالی و جنوبی، سوره‌ی مبارکه‌ی «هل اتی علی الانسان حین من الدهر» حک شده است. مسجدالنبی قزوین در تاریخ ۱۵ دی‌ماه ۱۳۱۰، با شماره‌ی ۱۲۲ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

مطالب بیشتر بخوانید
قلعه لمبسر قزوین
آشنایی با دیدنی‌های قزوین - بخش دوم
جاهای دیدنی قزوین

کاخ موزه چهل‌ستون (عمارت کلاه فرنگی شاه طهماسب)

این بنا تنها کوشک باقی مانده از مجموعه کاخ‌های سلطنتی دوران شاه طهماسب است

کاخ موزه چهل‌ستون یا عمارت کلاه‌فرنگی شاه طهماسب یکی از مهم‌ترین آثار تاریخی در شهر قزوین است که قدمت آن به دوران صفوی بازمی‌گردد و در مرکز این شهر، در میدان آزادی (سبزه میدان) قرار دارد. گفته می‌شود این بنا تنها کوشک باقی مانده از مجموعه کاخ‌های سلطنتی دوران شاه طهماسب است. زمانی که قزوین پایتخت بود، به این عمارت کلاه‌فرنگی می‌گفتند. در این موزه نقاشی‌هایی مربوط به دوران صفوی نگهداری می‌شود.

شاه طهماسب صفوی در سال ۹۵۱ هجری قمری پایتخت را از تبریز به قزوین انتقال داد و به معماران برجسته کشور فرمان داد تا باغی به شکل مربع بسازند و در میان آن عمارت‌های عالی، تالار، ایوان‌ها و حوض‌های زیبا بنا کنند. گفته می‌شود شاه طهماسب این بنا را از روی نقشه یک معمار ترک با شیوه شطرنجی خیلی کوچک ساخته است که پنجره‌های چوبی بسیاز زیبا و ظریفی دارد. در دوران قاجار محمدباقر سعدالسلطنه، فرماندار وقت قزوین این عمارت را بازسازی کرد و از آن پس نام چهل‌ستون بر آن نهادند. عمارت چهل‌ستون قزوین، در سال ۱۳۳۴ با شماره‌ی ۳۸۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

آشنایی با دیدنی‌های قزوین - بخش دوم
جاهای دیدنی قزوین

 

کلیسای رفیع

کلیسای رفیع در دوران پهلوی اول و در موحوطه مدرسه‌ای به همین نام ساخته شده است

کلیسای رفیع در خیابان طالقانی قزوین و در حیاط مدرسه‌ای به همین نام قرار دارد. این کلیسا در دوران پهلوی اول، در محوطه‌ی این مدرسه ساخته شد که از دیرباز، مجموعه‌ی آموزشی و عبادتی ارمنی‌های ساکن قزوین بود. بنای آجری این کلیسا، طرحی مبتنی بر محورهای چلیپایی دارد و فضای اصلی آن به شکل مستطیل است و ۴ ستون دارد. محراب کلیسا در ضلع شرقی واقع شده و با چند پله، از هال نمازخانه جدا می‌شود.

مطالب بیشتر بخوانید
دودکش جن زنجان

در دو طرف محراب، ۲ اتاق کوچک وجود دارد. دری هم در ضلع غربی کلیسا قرار دارد که به سمت فضلی زیر ناقوس هدایت می‌کند. طرح این فضا، هشت‌گوش است. در این کلیسا علاوه بر مراسم عمومی مربوط به ارامنه، آیین مخصوص «ارتحال و معراج حضرت مریم» هم در آن برگزار می‌شود که همزمان با عید انگور، در ماه آگوست (مردادماه) است و انجمن‌های فرهنگی ارامنه به زیارت این کلیسا می‌آیند.

آشنایی با دیدنی‌های قزوین - بخش دوم
جاهای دیدنی قزوین

حمام قجر

حمام قجر توسط امیر گونه خان قاجار ساخته شد و ابتدا آن را حمام شاهی می‌نامیدند

حمام قجر یکی از قدیمی‌ترین و بزرگترین گرمابه‌های قزوین است که در سال ۱۰۵۷ هجری قمری، امیر گونه خان قاجار قزوینی، از سرداران شاه عباس صفوی آن را ساخت و در ابتدا آن را «حمام شاهی» می‌نامیدند. این حمام مساحتی حدود ۱۰۴۵ متر مربع دارد و از ۳ بخش اصلی سربینه، میاندر و گرمخانه تشکیل شده است. قسمت زنانه و مردانه‌ی این حمام مجزا است. در اصلی حمام به سمت جنوب است و با راه‌پله‌های مارپیچ به سربینه منتهی می‌شود. سربینه‌ی بزرگ گرمابه، با حوضی زیبا در وسط آن، شش شاه‌نشین و طاق نما را در پلانی هشت ضلعی با راهرویی به گرمخانه پیوند می‌دهد.
در سال ۱۳۷۹، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری این بنای تاریخی را خریداری کرد و شهرداری قزوین مدیریت سازمان نوسازی و بهسازی هزینه‌ی مرمت آن را به عهده گرفتند. امروزه این حمام را به موزه‌ی مردم‌شناسی (در ۳ بخش اقوام، آداب و رسوم و مشاغل) تبدیل کرده‌اند. این اثر در ۱۱ مردادماه ۱۳۸۴، با شماره‌ی ۱۲۶۰۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

در حال ارسال
نظرات کاربر
( رای)
این مطلب را با دوستان خود به اشتراک بگذارید
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Load More In ایران

دیدگاه خود را ثبت کنید